| تبليغات | X |
كف خيابان هاي تهران با خون جوانان در حالي رنگين مي شود كه مي شد با درايت و صبر جلوي خونريزي را گرفت. در مكتب اسلام آموخته ايم كه مرگ يك انسان برابر با مرگ جهان است و برعكس زنده كردن او نيز جان بخشيدن به جهان. اما ما بيش از اينكه زنده سازيم مي كشيم.فرقي نمي كند كه كار خود را با اغتشاشگر خواندن آنها توجيه كنيم و يا مسبب را ديگري قلمداد كنيم و بخواهيم گناه را بر گردن او بيندازيم. هيچ كدام از اين ها دردي دوا نمي كند.روحي كه قفس تنگ تن را رها مي كند ديگر بر نمي گردد. جان دادن دختري بنام ندا كه گلوله به سينه اش اصابت كرده بود، در مقابل دوربين ها بسيار تكان دهنده و موحش بود. نفرين بر نگاه هايي كه اين صحنه را مي بينند و ككشان نمي گزد و شنع تر اينكه لبخند به لب مي آوردند.
عده اي گناه را به گردن موسوي و كروبي مي اندازند و با شناعت بر جنازه ي جوانان در خون تپيده قهقه ي خنده سر مي دهند. اين افراد را مي شناسم. كساني هستند كه به خاطر ده ساعت كسر كار ناله سر مي دهند و آسمان را به زمين مي دوزند.اين افراد براي رشد خود و خانواده اشان ريالي خرج نمي كنند چه به اينكه جان خود را فدا كنند. آنها تنها خودشان را مي بينند و خود را از آسيب دور نگه مي دارند و با جريان رود شنا مي كنند و اصلا پيرامونشان را درك نمي كنند و بدتر اينكه به پيرامون خود حق حيات نيز نمي دهند. براي رسيدن به حطام دنيوي به هر كاري دست مي زنند.اينان براي اينكه بدانند كار انسان هاي معترض چقدر ارزشمند است تنها لحظه ي خود را جاي جان باختگان قرار دهند و يا مردگان را خواهران و برادران خود ببينند آن وقت لبخند از روي لبشان محو خواهد شد. حتي زماني لبخندشان به خشم بدل مي شود كه بدانند آنها جان خود را مي دهند كه شما آسوده زندگي كنيد!
شما كه بر جنازه كشته شدگان لبخند مي زنيد هر وقت در راه حق طلبي توانستند ده ساعت از سهم خود را به ديگران هديه كنيد خودتان را قابل ستايش بدانيد.اگر نتوانستيد از شرم سرتان را پايين بيندازيد و وقاحت را از حد مگذرانيد.هم اينك كلاهتان را قاضي كنيد ،پيش از اينكه خيلي دير شود!
سخني با مسئولين:اندكي به خود بياييد و فكر كنيد. جوانان در خون خفته فرزندان شمايند. مي گوييد نه؛ در خانواده خود چشم بچرخانيد تا ببينيد، برادران و خواهرانتان نظري خلاف شما دارند اما اين اختلاف چيزي از برادر و خواهريتان نمي كاهد.اين افراد درست يا نادرست به وضعيت اينك ايران اعتراض دارند. از اعتراض نترسيد.اعتراض حق قانوني افراد است. اين افراد از بيگانه فرمان نمي گيرند. تا ديروز عده اي كه برادران ما بودند به اعتراض وضعيت موجود كفن پوش بيرون مي آمدند و حالا عده اي ديگر كه برادران و خواهرانمان هستند،مطالبه ي خود را با تظاهرات آرام مطرح مي كنند. با درايت بدانها پاسخ بدهيد و گرنه با خونريزي نه تنها مشكلي حل نخواهد شد بلكه دامنه ي فاجعه گسترده تر خواهد شد.
تا بيشتر از اين پيش نرفته ايد بايستيد و دست خود را به خون كسانتان رنگين نسازيد!
تفاوت به اين كوچكي و به اين هولناكي است و اگر هنرمندان بسياري نياز به تغيير را احساس مي كردند براي كمرنگ كردن اين تفاوت ها بود. عده اي احترام به همه ،حتي دشمنانشان را طلب مي كنند و جانشان را مي دهند كه مخالفانشان سخن بگويند و عده ايي ديگر مخالفان خود را خش و خاشاك مي نامند و نامزدان ديگر را متهم مي كنند كه براي به دست آوردن يك صدم درصد راي؛ به هم جنس بازان و كثافتها نيز پناه مي دهند!
تفاوت به اين كوچكي و به اين هولناكي است.
رئيس جمهور نبايد خود را متعلق به عده اي خاص بداند او وقتي راي مي آورد با تمامي اعتراضاتي كه به دنبال خواهد داشت بايد با تمكين و ادب در كنار مردم بايستد چرا كه او رئيس جمهور خش و خاشاك،همجنس بازان و كثافت ها نيز هست!
عده اي به درست يا غلط احساس مي كنند رايشان خوانده نشده است،آيا بايد آنها را با دشنام و ناسزا و حربه ي زور از ميدان به در كرد يا پاسخشان داد؟ آيا هيچ تاريخ را ورق زده ايد تا متوجه شويد كه مردم را با زور نمي توان از ميدان به در كرد و اگر در ظاهر پيروز شويد دل و جان مردمان را آزرده ايد و آنها همواره در صدد عبور از شما خواهند بود؟ اندكي بينديشيد!
وقتي انسان مي خواهد از واژگان به زبان آمده نفر نخست اجرايي كشور شاهد بياورد خجالت مي كشد.رئيس جمهوري كه حتي به تضاد سخنان خود دقت نمي كند. انگار متوجه نيست كه در آمريكا وقتي پرسشگران از همجنس بازان ايراني سخن به ميان مي آوردند او انكار مي كند و مي گويد اصلا ايران هم جنس باز ندارد و بعد در ميان حاميان خود،رغيبان خود را به همراهي با هم جنس بازان متهم مي كند!
از حاميان دولت نهم درخواست مي كنم كه آزاده گي خود زير سوال نبرند ،منصفانه قضاوت كنند و از رئيس جمهور بخواهند كه از مردم عذرخواهي بكند. به خاطر همه ي مشكلاتي كه پيش آورده، به خاطر كم صبريش در شنيدن اعتراضات و ريختن خون برادران و خواهرانمان و توهيني كه به ملت بزرگ ايران روا داشت. مردم اين مرز پرگوهر ثابت كرده اند كه بزرگند و مي توانند ببخشند.به شرطي كه طرف مقابل جسارت عذرخواهي داشته باشد و اعتراض را حق طبيعي مردمانش بداند و با آراستگي و آرمش پاسخشان بدهد نه با تهديد دشنه و دشنام!
شايد مرحمي از اين دست بتواند غرور شكسته ي مردم را ترميم كند. شايد!
کلیک کنید
